Stress, drukte, chaos, lesvoorbereiding hier, lesvoorbereiding daar, … we kennen het allemaal. De drukke stageperiode komt er weer aan. Twee à drie weken voor de stage krijgt iedereen ineens het geniale idee om zijn lesvoorbereidingen te maken in de mediatheek.

Hier botsen we dan ook dadelijk op het eerste probleem, een plaats vinden aan een computer… Daar sta je dan aan de deur met arendsogen te kijken wie ook maar durft te bewegen op zijn stoel, want dat zou wel eens een teken van opstaan kunnen zijn. Zie je daar eindelijk iemand opstaan, dan loop je er naartoe met al je boeken in de hand, hopend dat er niemand anders jouw plekje heeft gezien. Daar kom je dan aan en zegt de andere persoon: ” Ik wou eigenlijk alleen maar iets gaan kopiëren.” Teleurgesteld ga je terug op je plekje staan en even later zie je de redding… in een hoekje zie je een computer! Je loop er naartoe, een glimlach siert je gezicht, je kijkt naar de computer en ziet een briefje hangen… ‘buiten gebruik’!

Je geeft de hoop nog niet op en schuift en je laat het computerwerk dan maar zijn voor wat het is. Dan storten we ons op het papierwerk, oefeningen zoeken in handboeken, oplossingen noteren van de oefeningen, enzovoort … Je hebt je een leuk werkplekje uitgekozen, je stalt al je papieren en pennen uit en maakt er je eigen bureau van. Nu je eindelijk goed zit, ga je een keer op zoek naar de handboeken die je nodig zal hebben. Na een kwartiertje zoeken heb je een handboek gevonden. Blij als je bent ga je ijverig aan het werk. Je vindt dat je nu wel een pauze hebt verdiend. Toevallig komt er een vriend voorbij, het ideale moment om even bij te praten. Aangezien jullie dezelfde vakken volgen, bladert hij eens in het handboek en zegt dan: “Oei, dit is het handboek van 2004, wij moeten dat van 2006 gebruiken.” Nu begint je humeur toch wel wat te zakken. Je staat geïrriteerd op en gaat dat boek zoeken van 2006, maar je bent niet de enige die het boek nodig heeft, als gevolg zit jij zonder boek en met een hele lesvoorbereiding foute oefeningen.

Niet getreurd, niet gezeurd, daar zie je de zon door de wolken opduiken, want een medestudent heeft het boek dat jij moest hebben. Vriendelijk ga je erop af en vraag je of je misschien een paar pagina’s zou mogen kopiëren uit zijn boek. Natuurlijk stemt hij toe en geeft het jou. Met een nieuwe lading goede moed stap je op de printer af… Na enkele passen moet je al weer stilstaan, want daar sta je dan in een rij van wel tien personen. Je kijkt eens naar de eerste en daar zie je het probleem al. Pagina per pagina zie je het licht van de printer op en af gaan en blad per blad spuwt de printer de papieren uit. Je hebt geen keus, dus je moet wel blijven staan. Drie kwartier verder ben je eindelijk aan de beurt, je legt je studentenkaart op en wilt beginnen, maar een rood flikkerend lampje trekt je aandacht. Na enige aarzeling heb je dan toch besloten om de informaticus erbij te roepen, hij knoeit er wat aan en deelt dan plechtig met je mee, alsof de operatie niet geslaagd is, dat hij defect is en voor vandaag niet meer zal werken, maar dat je morgen zeker weer aan de slag kan!

Sophie Charitakis

Advertenties